Sanırım jane eyre'den sonra beni en çok etkileyen kitaplardan birini okudum. ne yazık ki kitaplar fazlaca şekillendiriyor beni okuduğum sıralarda. fazla kaptırmamalıyım diyorum her seferinde. elimde değil işte. elizabeth'e takıldım şimdi de. onun o kendini bile kandırabilen umursamaz hallerine. gururuna. fazla gurur da saçma derdim hep. onu gördükçe kendim pek bir gurursuz kaldım resmen. halbuki jane eyre göklere çıkartırdı beni. jane austen özgüvenimi fazlaca dürtükledi.
"bunca zahmet edip yanıma gelerek, bay darcy, beni
ürkütmek mi istiyorsunuz? kız kardeşiniz her ne kadar güzel çalıyor olsa
da, paniğe kapılacağımı düşünmeyin. bendeki bu inatçılık, başkaları
beni her ne kadar ürkütmeye uğraşırsa, bunu o kadar dayanılabilir kılar.
cesaretim her zaman hakkımdaki her göz korkutma girişiminde artma
eğilimindedir."
