İnsanlar bazen çok bunalır. Genelde rahat çok batar. Her şey normal seyrindeyken kendilerine sıkıntı yaratırlar. Aşık olurlar mesela. Aşık olmak sıkıntıdır demiyorum tabi ille de. Ama durumun nasıl olduğu hiç farketmez. Birden kendini bir kapının kolunu sıkıca kavramış bir şekilde bulursun. "Aşık mısınız?" yazar kapının üstünde. Kapının kolu çevrilir, açılır. Bir tek adım.. ve içerdesin. Odaya şöyle bir göz gezdirmene bile gerek yok. Tek bir kapı daha var. "Şaşkın mod" yazar kapıda. Direk çevrilir kapı kolu. Tek bir adım daha.. Şimdi milyonlarca kapı var karşında.. Seç birini hadi.
Durum bundan sonra yorganın altında dizlerini kendine çekerek büzülmelere, banyoya koşup duşun altında gözyaşı dökmelere, pijamalarını bir hafta çıkarmadan dolaşmalara varır. Kahveler, aburcuburlar, cipsler, çikolatalar bittikçe yerlerini daha fazlası alır. (cdyi ters yöne çevirme vıcırtısı efekti). Yeter. Yapmayın. Biraz rahat olun. Şöyle bir silkelenip bakın kendinize. Ben ne haldeyim? Sonra biraz çabalayın o halden çıkmak için. Bir düşünün. Çevrenizde sürekli somurtarak iç çeken bir tip ister misiniz? Karamsar bıdı vıdı. Etmeyin eylemeyin. Bob Marley olun böyle zamanlarda. Saçlar falan demiyorum.
- Mutlu olmak için aşık olun, sizi mutlu edene.
