"yalnızken birine ihtiyaç duymanın nasıl bir şey olduğu"ndan korkmak meğer çok yersizmiş. tıpkı çukulatadan önceki sessizlik gibi. bir parçadan bir şey olmaz dersin. birkaç parça yersin. bir de bakmışsın alerji bütün vücudunu sarmış. sıkıyorsa geçsin de görelim. kendime on gün mühlet vermiştim. ürtiker mühleti. on'ca güne ihtiyacım yokmuş meğer. çukulatayı o kadar da sevmiyormuşum. çünkü çok düz mantığım bence bis kıymetlimis.
"insanlara, onları size nankörlük yapmaya mecbur bırakacak kadar büyük iyiliklerde bulunmayınız."
