Yaklaşık iki hafta olacak, çalışma masamın lambasının ampulü kırılalı. yaklaşık iki haftadır odam loş ışıktan yoksun. o devasa oda ışığına maruz kalmak oldukça acı verici. acı çekiyorum. gözüme giriyor. gözümün içine. içinin dibine. peki neden çıkıp yeni ampul almıyorum. bilmiyorum. bazen bu gibi durumlarda, sıkıntı kaynağı gözümün içinden, hatta yüreğimin içinden geçse dahi kılımı kıpırdatmadığım doğrudur. bunca rahatsızlık verici'ye bir çeşit aldırış etmeme. acıyı çekerken acının kaynağını umursamama. tuhaf değil mi. yalnız o a'nı, o durumu yaşarken bir an için ruhum bedenimden ayrılıp kendine şöyle bir baksa, acı kararı verecek. ma zo şist. böyle de bir huy var. tamam, mavi huydur bende. ama bir de böyle bir huy var.
yarın gidip o ampulü alıcam. bazen kendim beni çok yoruyor. oh! of!
