insan ders çalışırken belirli bir evrim sürecine giriyor sanki. misal ben o süreçte oldukça korkunç bir gulyabaniye dönüştüğümü itiraf edebilirim. deli-manyak bir surat ifadesiyle bir yandan not alıp bir yandan mümkün olduğu kadar hızlıca ultraküçük ve bitmekbilmeyen yazıları anlamaya çalışmak tam bir işkence. ingilizce okumanın berbat bir yanı da bu zaten. "önce anlamak sonra öğrenmek". böylece sonuç pek de iç açıcı olmuyor. henüz aynaya baktım ve ciddi anlamda bana "Shining" i andıran bir surat ifadesiyle karşılaştım. kendimden korktum resmen. kendim ya! aynadaki halim bildiğiniz sitem etti bian bana.
